Eugène Henri Paul Gauguin

Życiorys

Paul Gauguin ur. 7 czerwca 1848 w Paryżu, zm. 8 maja 1903 w Atuona na wyspie Hiva 'Oa na Markizach, Polinezja Francuska.

W 1850 r. po zamachu stanu Ludwika Napoleona Bonapartego rodzina Gauguin emigruje do Peru, podczas podróży umiera ojciec artysty Clovis. Ostatecznie zatrzymują się u wujka Paula w Limie, gdzie mieszkają cztery lata. Mając siedem lat Gauguin wraca wraz z rodziną do Francji. Zamieszkują z dziadkiem Paula w Orleanie. Po uczęszczaniu do kilku miejscowych szkół, został wysłany do katolickiej szkoły w La Chapelle-Saint-Mesmin. Spędził tam 3 lata. Jako siedemnastolatek Gauguin zaciąga się na pokład żaglowca "Luzitano" i jako oficer stażysta płynie do Rio de Janeiro. W lipcu 1867 gdy Gauguin był na Karaibach umiera jego matka. W 1871 roku, po odbyciu służby wojskowej na pokładzie statku "Jerome-Napoleon", Gauguin wrócił do Paryża i podjął pracę w biurze maklera giełdowego Paula Bertina. W 1973 roku żeni się z  dunką Mette Sophie Gad, córką wysokiego urzędnika sądowego.W ciągu 10 lat urodzi im się pięcioro dzieci: Émile (1874–1955); Aline (1877–1897); Clovis (1879–1900);Jean René (1881–1961); oraz  Paul Rollon (1883–1961) .W 1874 Paul  zapisuje się do pracowni Colarossi gdzie poznaje tajniki malowania, a w 1876  w ramach Salonu wystawia swój pierwszy obraz „Poszycie leśne w Viroflay”.Gdy w 1882 nastąpił kryzys rynków kapitałowych, Gauguin zdecydował się na porzucenie pracy w sektorze finansów i całkowicie poświęcił się malarstwu. Ze względu na niższe koszty utrzymania, w listopadzie 1883 roku przenosi się do Rouen, a następnie pod wpływem żony do Kopenhagi. Pracuje tam jako sprzedawca brezentu, nie idzie mu dobrze. Skłócony z rodziną żony, wyjeżdża wraz z synem Clovisem do Paryża. W 1886  udaje się do Pont-Aven w Bretanii i zamieszkuje w kolonii malarskiej. Staje się teoretykiem grupy malarzy w której byli m.in Émile Bernard, Paul Sérusier, Charles Filiger, Henry Moret, Maxime Maufra, Ernest de Chamaillard, Charles Laval, Mogens Ballin, Jan Verkade, Cuno Amiet, Robert Bevan, Jacob Meyer de Haan, Ferdinand du Puigeaudeau, Władysław Ślewiński. Stosowali oni syntetyzm i cloisonizm. Głównym dziełem Gauguina z czasów Pont-Aven jest "Żółty Chrystus" z 1888. Po wyjeździe Gauguin'a na Thaiti, grupa zakończyła działalność.

 

Jeszcze w 1887 roku Gauguin zaciągnął się na statek do Panamy, gdzie pracował przy budowie kanału. W październiku 1888 przyjechał  do Arles, gdzie w Żółtym Domu spędził 9 tygodni z van Goghiem malując.To tutaj Van Gogh pokłócony z Gauguin'em obciął sobie ucho.

Zobacz też

4 kwietnia 1891 Paul Gauguin wyruszył na Tahiti. Wyjazd ten traktował jako ucieczkę przed cywilizacją. Przez dwa lata mieszkał z poznaną tam, młodszą o 30 lat dziewczyną. Namalował tam m.in Fatata te Miti ("By the Sea") ,"Ia Orana Maria" ("Ave Maria"). W 1893  Gauguin opuścił wyspę i powrócił do Francji . W Galerii Durand-Ruel wystawił swe płótna namalowane na Thaiti. W 1894 roku namalował  Mahana No Atua ("Day of the God"). W czerwcu 1895  po nieudanej aukcji swych obrazów, Gauguin ponownie wyjechał na Tahiti, gdzie pracował jako rysownik w biurze katastralnym, potem jako dziennikarz. Poznał Pahurę, czternastoletnią dziewczynkę, która urodziła mu później syna.

W 1896 roku powstał obraz „Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy?" i stał się wydarzeniem sezonu w Paryżu w 1898. W tym samym roku Gauguin próbował popełnić samobójstwo.

W 1901 Gauguin przeniósł  się na Markizy, gdzie zbudował  Dom Rozkoszy. Mieszkał tam z 14 letnią Marie Rose Vascho, która urodziła mu córkę. Zmarł na atak serca 8 maja 1903 roku.

 

 

Polish English French German Portuguese Serbian Spanish

Polecane linki

Multimedia

Aktualności

  • Wystawa prac Gauguina

    Jedną z najnowszych wystaw prac Gauguin'a była wystawa „Gauguin and the Voyage to the Exotic” zorganizowana przez Museo -Bornemisza w Madrycie. N1 zebranych obrazów 33 są autorstwa Gugain'a. Klejnotem ekspozycji był obraz "Mata Mua", należący do baronowej Carmen Thyssen-Bornemisza, jednej…